நவகிரகங்களின் மாபெரும் புராண வரலாறு

தோற்ற வரலாறு: ஆதித்தனின் பிறப்பு

பிரம்மாவின் பேரனான 'கஸ்யப முனிவர்' மற்றும் அவரது மனைவியான 'அதிதி' இருவருக்கும் தக்‌ஷன் என்ற அசுரனின் கொடுமைகளிலிருந்து உலகைக் காக்க ஒரு வலிமையான மகன் தேவைப்பட்டான். அதற்காக அதிதி தேவி சூரிய நாராயணனை நோக்கிக் கடுந்தவம் இருந்தாள். தவத்தின் பயனாக அதிதியின் கர்ப்பத்தில் மாபெரும் ஒளிப்பிழம்பாகப் பிறந்தவரே சூரிய பகவான். அதிதிக்குப் பிறந்ததால் இவருக்கு 'ஆதித்தன்' (Aditya) என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. இவரே ஒட்டுமொத்த பிரபஞ்சத்திற்கும் கண்களாகவும், ஆன்மாவாகவும் விளங்குகிறார். சூரியனின் தேரை ஓட்டுபவர் 'அருணன்' (கருடனின் அண்ணன்). இந்தத் தேருக்கு 7 குதிரைகள் (வாரத்தின் 7 நாட்கள்) பூட்டப்பட்டிருக்கும்.

சஞ்சிகையின் தவிப்பும் நிழலின் (சாயா) தோற்றமும்

சூரிய பகவான் தேவ தச்சனான விஸ்வகர்மாவின் மகளான 'சஞ்சிகை' (Sanjana) என்பவரை மணந்தார். அவர்களுக்கு முதலில் 'வைவஸ்வத மனு' (மனித குலத்தின் பிதாமகன்), 'எமதர்மன்' (மரணத்தின் கடவுள்), மற்றும் 'யமுனை' (புனித நதி) ஆகிய மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தனர். சூரியனின் உடல் அளவற்ற ஒளியையும், தாங்க முடியாத வெப்பத்தையும் வெளிப்படுத்தியதால், சஞ்சிகையால் அந்த வெப்பத்தைத் தாங்கிக்கொண்டு சூரியனுடன் குடும்பம் நடத்த முடியவில்லை.

ஒரு நாள் அந்த வெப்பத்தைத் தாங்க முடியாத சஞ்சிகை, தனது உடலிலிருந்து அச்சு அசலாகத் தன்னைப் போலவே உருவம் கொண்ட தனது நிழலான 'சாயா தேவியை' (Chhaya) உருவாக்கினாள். "நான் என் தந்தையின் வீட்டிற்குச் செல்கிறேன். அதுவரை நீ என் கணவருக்கு மனைவியாகவும், என் குழந்தைகளுக்குத் தாயாகவும் இருந்து கொள். இந்த ரகசியத்தை யாரிடமும் கூறாதே" என்று கூறிவிட்டு சஞ்சிகை சென்றுவிட்டாள்.

சனியின் பிறப்பும் சூரியனின் கோபமும்

சாயா தேவி சூரியனுடன் வாழ்ந்த காலத்தில் அவர்களுக்கு சனி பகவான், தபதி மற்றும் பத்திரா ஆகிய மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தனர். சாயா தேவி நிழலின் வடிவமாக இருந்ததால், அவளுக்குப் பிறந்த சனியும் கருமை நிறத்துடன், மெதுவான அசைவுகளுடன் (மந்தன்) பிறந்தார். அதோடு, சாயா தேவி தனது சொந்தக் குழந்தைகளிடம் அதிக அன்பும், சஞ்சிகையின் குழந்தைகளான எமன் மற்றும் யமுனையிடம் பாராமுகமும் காட்டினாள்.

ஒருமுறை எமதர்மனுக்கும் சாயா தேவிக்கும் வாக்குவாதம் முற்றியபோது, சாயா தேவி எமதர்மனைச் சபித்தாள். "ஒரு தாய் தன் மகனையே சபிப்பாளா?" என சந்தேகம் அடைந்த சூரியன், தனது திவ்ய திருஷ்டியால் நடந்த உண்மையை அறிந்தார். தான் ஏமாற்றப்பட்டதையும், சனி தனக்குப் பிறக்கவில்லை (நிழலுக்குப் பிறந்தவன்) என நினைத்தும் சூரியன் சனியைத் தன் மகனாக ஏற்க மறுத்து அவமானப்படுத்தினார். இதுவே சூரியனுக்கும் சனிக்கும் உள்ள ஜென்மப் பகைக்குக் காரணமாகும்.

விஸ்வகர்மாவின் உதவியும் சுதர்சன சக்கரமும்

உண்மையை அறிந்த சூரியன், தன் மாமனாரான விஸ்வகர்மாவிடம் சென்று தன் மனைவி சஞ்சிகையைக் கேட்டார். சஞ்சிகை வெப்பம் தாங்க முடியாமல் காட்டிற்குச் சென்று குதிரை வடிவில் தவம் செய்வதை விஸ்வகர்மா கூறினார். சூரியனின் வெப்பத்தைக் குறைப்பதற்காக, விஸ்வகர்மா சூரியனை ஒரு சாணைக்கல்லில் (Grinding Wheel) வைத்து, அவரது ஒளியை எட்டில் ஒரு பங்காகக் குறைத்தார். சூரியனிடமிருந்து செதுக்கப்பட்ட அந்த வெப்பச் சிதறல்களைக் கொண்டுதான் விஸ்வகர்மா விஷ்ணுவின் சுதர்சன சக்கரம், சிவனின் திரிசூலம் மற்றும் முருகனின் வேல் ஆகிய மகா ஆயுதங்களைச் செய்தார். அதன் பின்பு சூரியன் குதிரை உருவெடுத்துச் சென்று சஞ்சிகையுடன் இணைந்தார். அப்போது அவர்களுக்குப் பிறந்தவர்களே தேவர்களின் மருத்துவர்களான 'அஸ்வினி குமாரர்கள்'.

தோற்ற வரலாறு: அத்திரி முனிவரும் பாற்கடலும்

சந்திரனின் பிறப்பு குறித்துப் பலவிதமான புராணங்கள் உள்ளன. மகாபாரதம் மற்றும் பிரம்ம வைவர்த்த புராணத்தின்படி, சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான அத்திரி முனிவர் பிரம்மாவைக் குறித்து பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுந்தவம் புரிந்தார். தவத்தின் முடிவில் அவரது கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து வழிந்தது. அந்தக் கண்ணீர்த் துளிகளிலிருந்து தோன்றிய பிரகாசமான ஒளியே 'சந்திரன்' ஆவான். சந்திரன் பிறக்கும்போது அவனது பிரகாசத்தைக் கண்டு தேவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர். சந்திரன் தர்ம நெறிகளைக் கற்றுச் சிறந்த வேத வித்தகனாக வளர்ந்தார்.

மற்றொரு புகழ் பெற்ற புராணத்தின்படி, தேவர்களும் அசுரர்களும் அமிர்தம் பெறுவதற்காகப் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது (Samudra Manthan) மகா லட்சுமி, ஐராவதம், காமதேனு ஆகியவற்றுடன் சந்திரன் ஒரு அமுதக் கலசத்தோடு கடலில் இருந்து வெளிவந்தார் என்று கூறப்படுகிறது.

27 மனைவியரும் தட்சனின் சாபமும்

சந்திரனின் அழகிலும், நற்குணங்களிலும் மயங்கிய பிரம்மாவின் மகனான தட்சப் பிரஜாபதி, தனது 27 மகள்களையும் (அஸ்வினி முதல் ரேவதி வரையிலான 27 நட்சத்திரங்கள்) சந்திரனுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தார். "அனைத்து மனைவியரிடமும் பாரபட்சமின்றி சமமாக அன்பு செலுத்த வேண்டும்" என்ற நிபந்தனையோடு தான் தட்சன் தன் மகள்களைத் திருமணம் செய்து கொடுத்தான்.

ஆனால், திருமணத்திற்குப் பிறகு சந்திரன் அந்த 27 பேரில், மிக அழகாக இருந்த 'ரோகிணி' மீது மட்டும் அதீத அன்பும் காதலும் கொண்டு, மற்ற 26 மனைவியரைப் புறக்கணித்தார். வேதனையடைந்த மற்ற மகள்கள் தந்தை தட்சனிடம் சென்று முறையிட்டனர். தட்சன் பலமுறை சந்திரனை எச்சரித்தும் சந்திரன் கேட்கவில்லை. இதனால் கடும் கோபமடைந்த தட்சன், "உன் ஒளியும் அழகும் நாளுக்கு நாள் தேய்ந்து, உனக்குக் காசநோய் (க்ஷயம்) ஏற்பட்டு நீ அழிந்து போவாய்!" என்று கொடிய சாபமிட்டான்.

சிவபெருமானின் அருளும் தேய்பிறை-வளர்பிறையும்

தட்சனின் சாபத்தால் சந்திரனின் கலைகள் நாளுக்கு நாள் தேய்ந்து உருக்குலைந்தது. உலகமே இருளில் மூழ்கும் அபாயம் ஏற்பட்டது. தேவர்கள் அனைவரும் பிரம்மாவிடம் முறையிட்டனர். பிரம்மாவின் அறிவுரைப்படி, சந்திரன் பிரபாச தீர்த்தத்திற்குச் (சோம்நாத்) சென்று சிவலிங்கத்தை ஸ்தாபித்துக் கடுந்தவம் புரிந்தார். அழிவின் இறுதி விளிம்பில் (கடைசிக் கலை) இருந்த சந்திரனுக்குச் சிவபெருமான் நேரில் தரிசனம் தந்தார்.

சிவனோ, "தட்சனின் சாபத்தை என்னால் முழுமையாகத் தீர்க்க முடியாது. ஆனால் நீ முற்றிலுமாக அழிவதைத் தடுக்கிறேன்" எனக்கூறி, தேய்ந்து போயிருந்த பிறைச்சந்திரனைத் தனது சடாமுடியில் (தலையில்) சூடிக்கொண்டு அவனுக்கு வாழ்வளித்தார். சிவனின் அருளால், 15 நாட்கள் தேய்வதும் (தேய்பிறை - Krishna Paksha), சிவ பெருமானின் சடையில் தங்கிய பின் மீண்டும் 15 நாட்கள் வளர்வதுமாக (வளர்பிறை - Shukla Paksha) சந்திரன் வரம் பெற்றார். அன்று முதல் சிவபெருமான் 'சந்திரசேகரர்' என்றும் 'சோமநாதர்' என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.

தாரா சசாங்கப் போர் (சந்திரனின் களங்கம்)

சந்திரனின் வாழ்வில் நடந்த மிகச் பெரிய களங்கம், அவர் தேவர்களின் குருவான பிரகஸ்பதியின் (வியாழன்) மனைவியான 'தாரா தேவியை' கவர்ந்து சென்றதுதான். சந்திரன் நடத்திய ராஜசூய யாகத்திற்கு வந்த தாரா, சந்திரனின் அழகில் மயங்கினாள். இருவரும் ஓடிவிட்டனர். குரு பகவான் எவ்வளவு கேட்டும் சந்திரன் தாராவைத் திருப்பித் தர மறுத்துவிட்டான். இதனால் குரு பகவானுக்கும் சந்திரனுக்கும் இடையே தேவர்களும் அசுரர்களும் பங்குபெற்ற மாபெரும் போர் மூண்டது. இதுவே 'தாரகாமயப் போர்' எனப்படுகிறது. இறுதியில் பிரம்மா தலையிட்டு தாராவை மீட்டு குருவிடம் ஒப்படைத்தார். அப்போது தாராவின் வயிற்றில் உருவான குழந்தையே பின்னாளில் 'புதன்' என்று அழைக்கப்பட்டார்.

தோற்ற வரலாறு: சிவனின் வியர்வையும் அந்தகாசுரனும்

செவ்வாய் கிரகத்தின் தோற்றம் குறித்துப் பலவிதமான குறிப்புகள் உள்ளன. மிக முக்கியமான புராணத்தின்படி (சிவ புராணம்), ஒருமுறை சிவபெருமானுக்கும் அந்தகாசுரன் என்ற கொடிய அரக்கனுக்கும் இடையே மாபெரும் போர் நடந்தது. அந்தப் போரின் தீவிரத்தால் சிவபெருமானின் நெற்றியிலிருந்து ஒரு சொட்டு வியர்வை (சில நூல்களில் ரத்தத் துளி) உதிர்ந்து பூமியில் விழுந்தது. பூமியில் விழுந்த அந்தத் துளியிலிருந்து, சிவந்த நிறமுடைய, கண்களில் அக்னியைப் பாய்ச்சக்கூடிய ஒரு மாபெரும் வீரியமிக்க குழந்தை உருவானது.

அந்தக் குழந்தையைக் கண்ட பூமாதேவி (Bhumi Devi), அக்குழந்தையை எடுத்துத் தன் சொந்த மகனைப் போலவே பாலூட்டி வளர்த்தாள். பூமி தேவியால் வளர்க்கப்பட்டதால் இவருக்கு 'பௌமன்' (பூமியின் புத்திரன்) மற்றும் 'குஜன்' (பூமியில் பிறந்தவன்) என்ற பெயர்கள் ஏற்பட்டன.

அங்காரகனின் தவமும் கிரகப் பதவியும்

சிறுவயதிலேயே சிவனைப் போல அபாரமான சக்தியையும், கோபத்தையும், ஆயுதங்களைக் கையாளும் திறனையும் கொண்டிருந்த செவ்வாய், தான் பிறவி எடுத்ததற்கான நோக்கத்தை அறிய விரும்பினார். பூமாதேவியின் அறிவுரைப்படி, அவர் காசி மாநகருக்குச் சென்று காசி விஸ்வநாதரைக் குறித்துக் காலங்காலமாகக் கடுந்தவம் புரிந்தார். மழையிலும், வெயிலிலும் அசையாமல் நின்றபடி அவர் செய்த தவத்தை மெச்சிய சிவபெருமான், நேரில் தோன்றி அவருக்கு அருள்புரிந்தார்.

"உன் தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன். நவகிரகங்களில் ஒருவராகவும், பூமி, தைரியம், ரத்தம், ஆயுதம் மற்றும் போர் வீரர்களுக்கு அதிபதியாகவும் நீ விளங்குவாய்" என்று சிவபெருமான் வரமளித்தார். நெருப்பைப் போன்ற சிவந்த உடலைக் கொண்டிருந்ததால் இவருக்கு 'அங்காரகன்' (நெருப்புத் தணல் போன்றவன்) என்ற பெயர் வந்தது. சுப காரியங்களுக்குத் தடையின்றி உதவி செய்பவராக இருப்பதால் இவருக்கு 'மங்களன்' என்ற பெயரும் உண்டு.

தத்துவம்: ஒருவருடைய ஜாதகத்தில் செவ்வாய் வலுவாக இருந்தால் அவர் எதற்கும் அஞ்சாத மாவீரனாகவும், நிலம் மற்றும் சொத்துக்களில் அதிபதியாகவும் திகழ்வார். ராணுவம், காவல்துறை ஆகியவற்றிற்கு இவரே முழுமுதல் காரகனாவார்.

தோற்ற வரலாறு (ஒரு சர்ச்சைக்குரிய பிறப்பு)

நவகிரகங்களிலேயே மிக சர்ச்சைக்குரிய பிறப்பு வரலாறு புதனுடையது. தேவர்களின் குருவான பிரகஸ்பதிக்கு 'தாரா' என்ற அழகான மனைவி இருந்தாள். குரு பகவான் எப்போதும் வேதங்கள் மற்றும் யாகங்களில் மூழ்கியிருந்ததால், தாரா தனிமையிலும் விரக்தியிலும் இருந்தாள். ஒருமுறை சந்திரன் நடத்திய ராஜசூய யாகத்திற்கு தாரா சென்றபோது, சந்திரனின் அபாரமான அழகில் மயங்கி அவருடன் சென்றுவிட்டாள்.

குரு பகவான் எவ்வளவோ முயன்றும் சந்திரன் தாராவைத் திருப்பித் தர மறுத்துவிட்டான். இதனால் ஏற்பட்ட மாபெரும் போரின் முடிவில், பிரம்மா தலையிட்டு தாராவை குருவிடம் மீண்டும் ஒப்படைத்தார். ஆனால் அப்போது தாரா கர்ப்பமாக இருந்தாள். பிரசவ காலத்தில், அளவற்ற ஒளியுடனும், தெய்வீக அழகுடனும் ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அக்குழந்தையின் அழகைக் கண்டு குரு பகவானும் சந்திரனும் அக்குழந்தை தனக்குத்தான் பிறந்தது என உரிமை கொண்டாடினர்.

பிரம்மா தாராவை அழைத்து, "உண்மையைச் சொல், இந்தக் குழந்தை யாருடையது?" என அதிகாரமாகக் கேட்டார். தாரா வெட்கத்துடன் தலைகுனிந்து "இது சந்திரனுடைய குழந்தை" என்று உண்மையை உரைத்தாள். அதைக் கேட்ட குரு பகவான் கோபமடைந்து, அக்குழந்தையைச் சபிக்க முற்பட்டார். ஆனால் அக்குழந்தை முற்பிறவி ஞானத்தோடு, குருவையே எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கும் அளவுக்கு மகா அறிவாளியாக இருந்தது. இதன் காரணமாக அக்குழந்தைக்கு 'புதன்' (அறிவாளி / Wise One) எனப் பெயரிடப்பட்டது. புதனை சந்திரனின் அன்பிற்குரிய மனைவியான ரோகிணி தேவி எடுத்து வளர்த்தாள்.

புதனுக்கு அலி (திருநங்கை) சாபம் வந்த கதை

புதன் பின்னாளில் இக்ஷவாகு வம்சத்து இளவரசனான இலையை மணந்து 'புரூரவஸ்' என்ற அரசனைப் பெற்றெடுத்தார். ஆனால், அவர் வாழ்க்கையில் ஒரு மாபெரும் திருப்பம் ஏற்பட்டது. சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் 'இளவன வனம்' என்ற காட்டிற்குள் தனிமையில் இருந்தபோது, அந்த வனத்திற்குள் நுழையும் எந்த ஆணும் பெண்ணாக (அல்லது அலியாக) மாறுவான் எனப் பார்வதி தேவி ஒரு சாபமிட்டிருந்தாள்.

இந்தச் சாபத்தை அறியாத புத பகவான் அந்த வனத்திற்குள் நுழைந்ததால், தனது ஆண்தன்மையை இழந்து திருநங்கையாக (அலியாக) மாறினார். பின்னர் அவர் சிவனைக் குறித்துத் தவம் செய்து, ஒரு மாதம் ஆணாகவும், ஒரு மாதம் பெண்ணாகவும் இருக்கும்படி வரம் பெற்றார். இதனாலேயே ஜோதிடத்தில் புதனை 'அலி கிரகம்' (Neutral Planet) என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு ஜாதகத்தில் புதன் எந்த கிரகத்துடன் சேர்கிறாரோ, அந்த கிரகத்தின் தன்மையை அப்படியே பிரதிபலிக்கும் பச்சோந்தி குணம் புதனுக்கு உண்டு.

தோற்ற வரலாறு மற்றும் ஞானம்

சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான ஆங்கீரச முனிவருக்கும், ஸ்ரத்தா தேவிக்கும் பிறந்தவரே பிரகஸ்பதி (குரு பகவான்). பிரம்மாவின் நேரடி வம்சத்தில் வந்ததால், சிறுவயதிலிருந்தே வேதங்கள், சாஸ்திரங்கள், தர்ம நெறிகள் மற்றும் தத்துவங்களில் முழுமையான புலமை பெற்றிருந்தார். அவரது ஆழமான அறிவையும், நியாய தர்மத்தையும் கண்ட சிவபெருமான், நவகிரகங்களில் முழுச் சுப கிரகமாக இவரை உயர்த்தினார்.

தேவ குருப் பட்டமும் பொறுப்பும்

தேவர்களுக்கு தர்ம வழியைக் கற்பிக்கவும், யாகங்கள் மற்றும் சுப காரியங்களை முன்னின்று நடத்தவும், இந்திரன் இவரை 'தேவ குருவாக' (Preceptor of Gods) நியமித்தான். தேவர்கள் அசுரர்களுடன் போர் செய்யும்போது, தேவர்களுக்குத் தேவையான வியூகங்களை வகுத்துக் கொடுப்பது குருவின் பணியாகும். எந்தவொரு பாவச் செயலும் செய்யாத, களங்கமற்ற முழுமையான சுப கிரகம் இவரே. அதனால்தான் ஜோதிடத்தில் 'குரு பார்க்க கோடி நன்மை' என்ற பழமொழி உண்டு.

கசன் மற்றும் சஞ்சீவினி மந்திரம்

அசுரர்களின் குருவான சுக்கிராச்சாரியார் 'சஞ்சீவினி' மந்திரத்தைக் கொண்டு இறந்த அசுரர்களை உயிர்ப்பித்து வந்ததால், தேவர்கள் போரில் தோற்றனர். இந்த ரகசிய மந்திரத்தைக் கற்று வர, குரு பகவான் தனது மகனான 'கசனை' (Kacha) சுக்கிராச்சாரியாரிடமே சீடனாக அனுப்பினார். கசன், சுக்கிராச்சாரியாரின் மகள் தேவயானியின் உதவியோடு சஞ்சீவினி மந்திரத்தைக் கற்றுக் கொண்டு வந்து தேவர்களைக் காப்பாற்றினார் என்பது புராணங்களில் கூறப்படும் குரு பகவானின் ராஜதந்திரமாகும்.

தோற்ற வரலாறு & தலைகீழ் தவம்

சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான பிருகு முனிவருக்கும் கியாதி தேவிக்கும் பிறந்தவர் சுக்கிராச்சாரியார் (பார்கவன்). ஆரம்பத்தில் இவர் தேவர்களின் குருவாகத் தான் இருக்க விரும்பினார். ஆனால் தேவர்கள் பிரகஸ்பதிக்கு (குரு) அந்தப் பதவியை வழங்கியதால், கோபமடைந்து அசுரர்களுக்கு குருவாக (Asura Guru) மாறினார். தேவர்களை நிரந்தரமாக வெல்வதற்காக, சிவபெருமானை நோக்கிக் கடுந்தவம் செய்ய முடிவு செய்தார்.

சுக்கிரன் ஒரு மரத்தின் கிளையில் தலைகீழாகத் தொங்கியபடி, கீழே நெருப்பை மூட்டி அதன் உமிப் புகையை (Chaff smoke) மட்டுமே சுவாசித்து சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுந்தவம் புரிந்தார். அவரது தவத்தின் தீவிரத்தைக் கண்ட சிவபெருமான், நேரில் தோன்றி அவருக்கு இறந்தவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும் 'மிருத்யு சஞ்சீவினி' (Mrita Sanjeevani) என்ற மாபெரும் ரகசிய மந்திரத்தை உபதேசித்தார். இந்த மந்திரத்தைப் பயன்படுத்திப் போரில் இறந்த அசுரர்களை மீண்டும் மீண்டும் உயிர்ப்பித்து தேவர்களை விரட்டியடித்தார் சுக்கிரன்.

வாமன அவதாரமும் சுக்கிரன் கண் இழந்த கதையும்

சுக்கிரனின் சீடனான மகாபலி சக்கரவர்த்தி, தனது யாகத்தின் மூலம் மூவுலகையும் ஆளத் தயாரானபோது, மகாவிஷ்ணு 'வாமன அவதாரம்' (குள்ள பிராமணர்) எடுத்து வந்து மூன்றடி நிலம் தானமாகக் கேட்டார். வந்திருப்பது விஷ்ணு என்பதைத் தனது ஞான திருஷ்டியால் உணர்ந்த சுக்கிராச்சாரியார், மகாபலியைத் தடுக்க முயன்றார். "வந்திருப்பது விஷ்ணு, கொடுக்காதே!" என எச்சரித்தார்.

ஆனால் மகாபலி, "விஷ்ணுவே தன்னிடம் யாசகம் கேட்பது பெருமை" எனக் கூறி, தானம் வழங்க நீர்க்கெண்டியை (Kamandalu) எடுத்தான். தானம் நடப்பதைத் தடுக்க, சுக்கிரன் ஒரு சிறிய வண்டாக மாறி அந்த நீர்க்கெண்டியின் நீர் வரும் துவாரத்தை அடைத்துக்கொண்டார். இதை அறிந்த வாமனர், ஒரு தர்ப்பைப் புல்லை எடுத்து அந்தத் துவாரத்தில் குத்தினார். தர்ப்பைப் புல் சுக்கிரனின் ஒரு கண்ணைக் குத்திக் குருடாக்கியது. வலியால் துடித்த சுக்கிரன் வெளியே வர, வாமனர் தானம் பெற்று மகாபலியைப் பாதாள உலகிற்கு அனுப்பினார்.

தோற்ற வரலாறு மற்றும் அவமானம்

சூரியனின் மனைவியான சஞ்சிகை விட்டுச் சென்ற நிழலான 'சாயா தேவிக்குப்' பிறந்தவர் சனி பகவான். தாயின் கருப்பையில் இருக்கும்போதே, சாயா தேவி சிவனை நினைத்துக் கடுந்தவம் செய்ததால், வெயிலில் கருகி சனி பகவான் மிகவும் கருமை நிறத்துடன் பிறந்தார். பிரகாசமான சூரியனுக்கு இப்படி இருண்ட நிறத்தில் ஒரு மகன் பிறந்ததைக் கண்டு சூரியன் அதிர்ச்சியடைந்தார். சஞ்சிகைக்குப் பிறந்த எமதர்மன் மற்றும் யமுனைக்குக் கிடைத்த மரியாதையும், அன்பும் சாயாவின் மகனான சனிக்குக் கிடைக்கவில்லை.

ஒருமுறை சிறுவனாக இருந்த சனிக்கும் எமதர்மனுக்கும் இடையே உணவு உண்பதில் தகராறு ஏற்பட்டது. கோபத்தில் எமதர்மன் சனியின் காலை ஓங்கி மிதித்ததால் சனியின் கால் முறிந்து ஊனமானது. இதனாலேயே அவர் மெதுவாக நகரும் 'மந்தன்' ஆனார். தான் நிழலுக்குப் பிறந்தவன் என்பதாலும், ஊனமுற்றவன் என்பதாலும் தந்தையான சூரியனால் அவமானப்படுத்தப்பட்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினார் சனி.

காசியில் கடுந்தவமும் 'ஈஸ்வர' பட்டமும்

தந்தையின் அவமானத்தால் மனம் வருந்திய சனி, சிவபெருமானை வேண்டி காசி மாநகருக்குச் சென்று மிகக் கடுமையான தவம் புரிந்தார். பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவர் செய்த தவத்தால் அவரது உடல் எலும்பும் தோலுமாக மாறியது. சனியின் அசைக்க முடியாத பக்தியைக் கண்ட சிவபெருமான், பார்வதி தேவியுடன் நேரில் தோன்றி, "சனீஸ்வரனே, உன் தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன்" என வாழ்த்தினார்.

"நவகிரகங்களில் உனக்கே மிக உயர்ந்த பதவியைத் தருகிறேன். நீயே மனிதர்களின் கர்ம வினைகளுக்கான (பாப-புண்ணியம்) பலனை வழங்கும் 'நீதி தேவன்' (Supreme Judge of Karma) ஆவாய். என் பெயரான 'ஈஸ்வரன்' என்ற பட்டத்தை உனக்குத் தருகிறேன். தேவர்கள், அசுரர்கள், மும்மூர்த்திகள் என யாராக இருந்தாலும் உன் பார்வையில் இருந்து தப்ப முடியாது" என சிவபெருமான் சனியை 'சனீஸ்வரனாக' உயர்த்தினார்.

சனியின் பார்வையும் தடைகளும்

சனியின் பார்வை பட்டால் எதுவும் அழியும் என்ற சாபம் அவருக்கு உண்டு. சிவபெருமானின் மகனான விநாயகர் பிறந்தபோது, சனியின் பார்வை பட்டதால்தான் விநாயகரின் தலை வெட்டுப்பட்டது என்று பிரம்ம வைவர்த்த புராணம் கூறுகிறது. அதேபோல் ராவணனின் சபையில் வீற்றிருந்த சனியின் பார்வை இலங்கையின் மீது விழுந்ததால்தான் இலங்கை தீக்கிரையானது. கர்மாவின் நாயகனான சனி, தவறுகள் செய்பவர்களுக்கு ஏழரை சனி, அஷ்டம சனி காலங்களில் கடுமையான தண்டனைகளை வழங்கித் திருத்துகிறார்.

தோற்ற வரலாறு: பாற்கடல் கடைதல் (Samudra Manthan)

ராகுவும் கேதுவும் அடிப்படையில் முழுமையான கிரகங்களே அல்ல; அவர்கள் 'சுவர்பானு' என்ற ஒரே அரக்கனின் இரண்டு உடல் பாகங்கள் ஆவர். சுவர்பானு அசுர குலத்தைச் சேர்ந்தவன். அவனது தாய் சிம்ஹிகை, பிரகலாதனின் தந்தையான இரணியகசிபுவின் தங்கை ஆவாள். தேவர்களும் அசுரர்களும் தங்களுக்கு மரணமில்லாப் பெருவாழ்வு (Immortality) வேண்டி, வாசுகி பாம்பைக் கயிறாகவும், மந்தர மலையை மத்தாகவும் கொண்டு பாற்கடலைக் கடைந்து அமிர்தம் எடுத்தனர்.

அசுரர்களுக்கு அமிர்தம் கிடைத்தால் உலகம் அழிந்துவிடும் என அஞ்சிய மகாவிஷ்ணு, 'மோகினி' என்ற பேரழகியாக உருவெடுத்து வந்தார். மோகினியின் அழகில் அசுரர்கள் அனைவரும் மயங்கிக் கிடக்க, மோகினி தேவர்களுக்கு மட்டும் அமிர்தத்தைப் பரிமாறிக்கொண்டிருந்தாள்.

தலை துண்டிக்கப்பட்ட கதையும் கிரகணமும்

மோகினியின் சூழ்ச்சியைத் தனது மாய சக்தியால் உணர்ந்த 'சுவர்பானு' என்ற அரக்கன், ஒரு தேவனின் உருவத்தில் மாறுவேடமிட்டுச் சென்று சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் நடுவில் அமர்ந்துகொண்டான். மோகினி அவனுக்கும் அமிர்தத்தை வழங்க, அவன் அதனைப் பருகிவிட்டான். சுவர்பானு அமிர்தம் குடிப்பதை உணர்ந்த சூரியனும் சந்திரனும் விஷ்ணுவிடம் அவனைக் காட்டிக் கொடுத்தனர்.

உடனே கோபமடைந்த விஷ்ணு தனது சுதர்சன சக்கரத்தால் சுவர்பானுவின் தலையை வெட்டினார். ஆனால் அவன் அமிர்தம் பருகிவிட்டதால் அவனது உயிர் பிரியவில்லை. மாறாக அவனது உடல் இரண்டு பாகங்களாகப் பிரிந்தது. அவனது வெட்டப்பட்ட தலை ஒரு பாம்பின் உடலோடு இணைந்து 'ராகு' (Rahu) எனவும், அவனது உடல் பாம்பின் தலையோடு இணைந்து 'கேது' (Ketu) எனவும் இரண்டு நிழல் கிரகங்களாக மாறினர். பிரம்மாவின் அருளால் இவர்கள் இருவருக்கும் நவகிரக அந்தஸ்து கிடைத்தது.

பழிவாங்கும் படலமும் சூரிய-சந்திர கிரகணங்களும்

தங்களைக் காட்டிக்கொடுத்த சூரிய, சந்திரர்களை ராகுவும் கேதுவும் ஒருபோதும் மன்னிக்கவில்லை. அவர்களைப் பழிவாங்குவதற்காகவே ராகுவும் கேதுவும் வானவெளியில் எப்போதும் சூரியனையும் சந்திரனையும் துரத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் சூரியனையோ சந்திரனையோ பிடித்து விழுங்கும் அந்த நேரமே கிரகணம் (Solar and Lunar Eclipse) எனப்படுகிறது. ஆனால் அவர்களுக்கு உடல் இல்லாததால் விழுங்கப்படும் சூரிய-சந்திரர்கள் மீண்டும் கழுத்து வழியாக வெளியே வந்துவிடுகிறார்கள் என்பதே புராண தத்துவமாகும்.

ஜோதிடத் தத்துவம்: ராகு உலகியல் ஆசைகள், பேராசை, வெளிநாடு மற்றும் மாயையைக் குறிப்பவர். கேது ஆன்மீகம், மோட்சம், முறிவு மற்றும் தியானத்தைக் குறிப்பவர். ஒருவருக்கு ஞானமும் முக்தியும் கிடைக்கக் கேதுவின் அருள் மிக அவசியம்.